Nieuws

Vipassana meditatie

Zoals onderwezen door S.N. Goenka

Aniwheel

Vipassana betekent: de dingen zien zoals ze werkelijk zijn.

In november 2023 ben ik 10 dagen in Almere geweest en daar heb ik 10 dagen veel gemediteerd. 

We mochten niet praten en contact hebben met de buitenwereld. De telefoon werd samen met mijn autosleutels in beslag genomen bij mijn aanmelding. Ik moet zeggen in deze 10 dagen heb ik geen moment mijn gsm gemist. Net zoals het niet mogen praten. Dat viel mij echt mee. Ik vond het zelfs fijn om niet te hoeven praten. Echt in mijzelf keren, naar binnen gaan. Innerlijk werk verrichten. 

Door het vele mediteren kreeg ik pijn in mijn rug en mijn kont van het zitten. Daar doorheen gaan en blijven ademen was een leuke uitdaging. Het blijkt dat een mens veel meer kan weerstaan dan ze denken. En dat denken, al die gedachten. Wat een opgave om deze te laten gaan en dan jezelf weer te herpakken om verder te gaan met mediteren. Wat dwaalde ik vaak af in de eerste paar dagen. Ook de laatste dagen dwaalde ik weer meer af. Mijn concentratie was soms ver te zoeken. Herpakken lukte aardig goed. Trots op mijzelf.

Ik heb hele mooie inzichten mogen ontvangen en daar ga ik mooi mee aan de slag. In de rust momenten konden we gebruik maken van de tuin. Heerlijk om daar rond te wandelen en dan te kunnen genieten van de kleine dingen. De bladeren die van de bomen vielen, de zon die opkwam en de maan die vol aan de hemel stond, de rode ochtendgloed. Prachtig. Vogels die fluiten. Het roodborstje wat zich samen met de merel af en toe lieten zien. Deze twee vogels hebben voor mij een speciale betekenis. 

De dag begon voor ons om 4 uur in de ochtend. Er waren ongeveer 44 cursisten. De gong was onze wekker. Om 4.30 uur de eerste meditatie tot 6.30 uur. Daarna volgde het ontbijt. Om 8 uur de volgende meditatie die verplicht was in de zaal. Tussen 9-11 uur mochten wij kiezen wat we deden in de zaal of op je kamer mediteren. Om 11 uur het middag eten. Van 13-14.30 uur mediteren op zaal of eigen kamer. 14.30-15.30 verplicht in zaal. 15.30-17 uur eigen keuze in zaal of kamer. Om 17 uur voor de eerstejaars nog een stuk fruit met thee. Daarna kregen we niets meer te eten. Van 18-19 uur verplicht mediteren in zaal. 19.15-20.15 lezing dhr S.N. Goenka. De laatste meditatie van 20.30- 21 uur. Daarna naar kamer waar de lichten om 21.30 uur uit waren en iedereen in haar eigen bed lag. 

We lagen met 7 vrouwen op 1 kamer. In deze kamer zat een hoek en daar stonden twee bedden en was de badkamer. Ik had geluk dat ik dat ik samen met 1 andere dame in deze ruimte lag. Zo hadden we iets meer privacy. We hadden vaste tijden om te douchen en vanaf dag 1 liep dit vlekkeloos. En dat allemaal zonder te praten en elkaar aan te kijken. Bijzonder hoe ik dit heb ervaren. De energie die voelbaar was. Op een gegeven moment had ik het zwaar en werd ik emotioneel. Dit zag mijn naaste kamergenoot. Ze ging naar buiten en kwam terug met een eigen gemaakt boeketje uit de tuin. Wat rook dit lekker fris en wat kan dit kleine gebaar veel goed doen. Elkaar opbeuren, er zijn voor elkaar. Kippenvel moment. Op dag 7 begon het kleine kind in mij te ontwaken. Het kleine meisje Yvonne werd speels. Ik begon met bladeren te gooien en liep er zelf doorheen. Ik ging aan de tak van de boom hangen. Ook om mijn rug even te rekken, want wat deed deze pijn van het lange zitten op je meditatie plank of kussen. Ik ging met takjes van de kastanje boom leuke dingen in elkaar prutsen. Zo kwam ik mijn tijd buiten door. 

Ik kijk terug naar een tijd van ups en downs, van hard werken aan jezelf met jezelf. Innerlijk werk. Je bent echt op jezelf aangewezen doordat je niet met elkaar mag praten. Dag 9 mochten we met elkaar praten en oh dat was vreemd. Het werd me na een tijdje ook teveel en trok mijzelf terug naar mijn kamer. Later in de avond nog ontzettende waardevolle gesprekken gehad. Dankbaar en tevreden kijk ik terug.