Voorbeeld Luisterkind-afstemming

Hieronder een stukje tekst uit een volledig luisterkind-afstemming. Zo kunnen jullie een beeld krijgen hoe nu een luisterkind-afstemming eruit kan komen te zien. Elke afstemming is anders.

De naam heb ik aangepast.

Elise neemt mij mee naar een open plek met een paar bomen hier en daar. Daar lopen wij gezellig kletsend rond met elkaar.

Elise hoe vind jij het op school?

Wel leuk en gezellig. Maar ook hier zijn de verwachtingen soms hoog. Ik heb er gewoon een beetje moeite mee dat alles moet zoals hun willen. Hun regels. Op deze tijd rekenen en dan taal het fruit en dan tekenen enz.. Ze kunnen toch afwijken van deze regels. Volgens mij zou het voor iedereen dan veel fijner zijn. Ieder persoon is anders, ze mogen meer naar het individu kijken. Wat heb ik nodig en wat heeft mijn klasgenootje nodig. Wanneer heb ik zin in taal en wanneer heeft mijn klasgenootje zin in taal? Dat hoeft niet gelijk te zijn. Als op het einde van de dag de werkjes maar gedaan zijn.

Ik begrijp je helemaal Elise. Ik vind het knap hoe jij mij dit kunt vertellen. Je hebt veel inzicht in je.

Waar word jij blij en gelukkig van Elise?

Van huppelen en rennen van tikkertje spelen.

Ondertussen spelen wij het spelletje tikkertje tussen de bomen. Heerlijk rennen en weg springen voor elkaar. Jij bent hem, tikkie……. Na een tijdje stopen wij weer en lopen al pratend verder.

Ik vind het fijn dat alles gemakkelijk en goed verloopt. Iedereen in zijn of haar sas. Vrolijke blije mensen om mij heen. Iedereen wordt in zijn of haar eigen waarde gelaten. Iedereen mag zijn wie of wat hij/zij is. Zegt Elise met een blij gezicht.

Dat heb je goed verteld Elise, mooi hoe jij het zo zegt aan mij. Eigenlijk kun je het vergelijken met vrede op aarde. Dat zouden wij allebei wel graag willen Elise, maar helaas kunnen wij dit niet alleen bereiken. Hierbij staan wij stil en kijken elkaar aan.

Ik steek mijn arm onder Elise haar oksel en Elise neemt haar arm in die van mij. Samen huppelen we nog even vrolijk verder. Genietend van het leven en de mooie momenten.

Elise is er nog iets wat jij graag kwijt wilt aan je ouders of iemand anders?

Ik ben blij met mijn ouders, het gezin waarin ik mag opgroeien. Een warm nest. Mijn ouders hebben het beste voor met ons. Maar soms zitten hun ook met hun handen in het haar. Opvoeden is niet makkelijk. Ze doen hun best. Af en toe alleen maar luisteren zonder hun oordeel te geven zou mij goed doen. Later kunnen ze er dan op terug komen. Maar niet direct, daar word ik onzeker van. En als ik onzeker word krijgt ik last van mijn buik. Soms mogen mijn ouders ons iets losser laten. Niet er bovenop zitten. Laat ze maar eens kijken vanaf een afstandje. Dat was wat ik nog even wilde vertellen.

Elise dan bedank ik jou voor je gesprek met mij. Wij geven elkaar een knuffel, houden elkaar even stevig vast. Elise, wees trots op jezelf.

Blijf in je eigen kracht, prachtige mooie meid. Vertel ik haar in het oor.

Blijf maar stralen net als de zon. Tot ziens.